|
Het was weer een gezellige dag in de branche. Op 29 november waren we met ca. 230 man tezamen om te luisteren naar de lusten en lasten van E-Commerce. Ik mocht als voorganger optreden en heb me ook de nodige verbale en non-verbale communicatie eigen gemaakt. De wandelgangen zijn dan, even vruchtbaar als de plenaire sessie.
Twee lessen komen er uit zo’n dag. Er kan heel veel (1), en er kan heel snel nog veel meer. We weten nog lang niet wat we willen (2). Het probleem is niet het aanbod van technologie, maar de vraag. Ik weet nog dat ik in 1988 in Parijs een tentoonstelling bezocht van toepassing van informatietechnologie in de mode. Goed, je had een main-frame van het Ministerie van Defensie nodig om 3-D simulatie te doen, en ook Bodyscanning werd toen aangekondigd. We zijn nu twaalf jaar verder en deze technologieën draaien op een ordinaire Pentium.
We staan nog aan het begin van een voorstelling hoe nieuwe technologieën het mogelijk maken om nieuwe interacties tussen bedrijven in de kolom van de grond te krijgen. Laat staan dat we door hebben dat internet het mogelijk maakt om de consument aan het stuur te zetten. Zij die als eerste de combinatie van vertrouwen en technologie kunnen realiseren, hebben een eind te gaan. We weten ook dat het de gevestigde merken zijn die de uitvalsbasis hebben om hun relatie met de consument te herzien. We weten nu ook dat zij, die hun productie en inkoopkanaal op orde hebben, in staat zijn om de consument echt keuze te bieden. We weten dat er veel mislukt in het digitale tijdperk, maar we weten ook dat je vooral leert van vallen en opstaan. Ook modebedrijven zouden digitale trapveldjes moeten invoeren om vooral te vallen, te leren en op te staan.
De belangrijkste les is dat een bedrijf zich allereerst met de vraag moet bezighouden hoe het beste haar twee missies te vervullen: de consument optimaal te bedienen en het meeste uit het talent van het eigen personeel te halen. Want dat is de essentie van het kapitalisme. Maximaal waarde onttrekken aan afnemers en medewerkers. Vroeger deed je dat door iedereen dom te houden, nu doe je dat door maximaal gebruik te maken van de intelligentie van klant en personeel. Uiteindelijk zijn beide schaars, en we hebben allemaal wel iets beters te doen dan elkaar voor de gek te houden met domme klusjes en domme communicatie met de consument. Als er dan iets duidelijks is, is het dat we E-commerce moeten inzetten in het verbeteren van het primaire proces. Dat kan zowel in het hele proces van inkopen en produceren als in het verkopen. Mijn gevoel zegt dat we E-commerce eerst moeten inzetten om de doorlooptijd in productie te versnellen. Dat is de basis voor de tweede stap naar de consument.
Maar eerst gaat het er om op vrijdagmiddag de klok stil te zetten en na te denken, met alle talenten binnen en rond het bedrijf om te denken: waar ben ik over vijf jaar. Laten we dat afspreken, laten we samen lopen.
Dr. M.R.Scheffer, Cadmeia |
|
