COLUMN 02.01 Innovatie gaat van au We praten al 15 jaar over Quick Response, maar het gros van de sector volgt nog een cyclus van twee seizoenen en 50 weken productie. We praten al 10 jaar over de elektronische snelweg, maar de meeste orders gaan nog over de post. We praten al zes jaar over massa-individualisatie, maar 99% van de kleding is nog gewoon massaconfectie in ordergroottes van meer dan 500 stuks. Ik moet daarbij denken aan de presentatie van het MODINT rapport "Op maat ... naar het millennium". Een wakkere onderneming riep dat er niets nieuws in stond. Mijn antwoord is dat dat logisch was omdat er met de conclusies van de twee voorgaande rapporten ("Kijken naar de Toekomst" en "Patronen voor Morgen") weinig was gedaan. De conclusie dringt zich op dat de barrière voor innovatie niet komt door een gebrek aan technologische doorbraken. Nee, de kast bij Acordis is vol onbenutte patenten, de laboratoria in Pessac en Tolland puilen uit van de ideeën die wegens gebrek aan vraag op de tekentafel blijven, de ingenieurs in Bielefeld en Kaiserslautern zitten vol technisch vernuft in hun hoofd thuis in de VUT. Innovatie dat ben je zelf en de belemmeringen voor innovatie liggen in de bedrijven zelf. Bedrijven doen innovatie er een beetje bij, met te weinig middelen, te weinig aansturing en te weinig lange adem. Men huivert voor de kosten en risico?s van innovatie, maar wegens gebrek aan risico nemen loopt men het risico in de uitstervende spelonken van de markt te blijven. Innovatie vraagt dus om visie vertaald in een geloofwaardige uitvoering. Op een gestructureerde manier innoveren vraagt om een competente parttime projectmanager en niet om een vrijgestelde VUT'ter of een stagiaire van de HBO. Als er weer een studie komt dan zullen de aanbevelingen niet wezenlijk veranderen, maar vernieuwing dat begint altijd bij jezelf: bij het ter discussie stellen van je eigen doelstellingen, vaardigheden en stijl. Innovatie dat ben je zelf. Michiel Scheffer