Heeft "private label" productie een toekomst....
Modint waarschuwt voor de ontwikkeling van "private labels". Winkelbedrijven gaan hiervoor steeds meer rechtstreeks naar productielanden. Dat is niet niks want zeker een derde van de Nederlandse kledingproducenten werkte voor private label productie. Het gaat dan om de productie van kleding voor het merk van de klant. Het kan daarbij gaan om zelf ontwikkelde collecties waar de klant alleen zijn label in hangt, het kan daarbij ook gaan om collecties ontwikkeld in opdracht van de klant of om co-makership waarbij de klant feitelijk het ontwerp meeneemt.De reden dat private label productie afneemt heeft in de eerste plaats te maken met het wegvallen van klanten: de afslanking van P&C, de sluiting van Kreymborg, de sluiting van kleinere ketens zoals Amici en Elysio. De buitenlandse nieuwkomers (Hennes & Mauritz, Mango of Vögele) genereren nauwelijks orders in Nederland. In totaal is er zeker een € 300 miljoen aan ordervolume dat verdwenen is, en daar kun je als leverancier weinig aan doen. Daar komt dan bij dat vrijwel alle grote winkelbedrijven rechtstreeks zaken doen met leveranciers in productielanden. De functie van de Nederlandse leverancier staat dan steeds meer onder druk.
Wat kan de leverancier daartegen doen: ontwikkelen van eigen merken. Ja mooi, maar dat is een lange en zware weg en ook een ander metier. Bovendien is die markt ook al druk begraasd. Een betere weg is het versterken van kerncompetenties. Dat kan alleen maar als met echt een technisch voordeel biedt – dat wil zeggen kennis van materialen en van productie. Dat kan ook als men een logistiek voordeel biedt, daar hoort ook elektronisch bestellen bij en het hele arsenaal van ever out of stock, snel produceren en uitleveren van kleine orders etc..Het kan ook zo zijn dat men ook daadwerkelijk kan instaan voor productie. Een bedrijf met ene holle kop en een kale staart biedt geen toegevoegde waarde: men zal dan ook zelf moeten produceren. De echte kop-staart formule is dan voorbehouden aan merken.